Unutmamak için yazdıklarım. Tarif değil, deneme kaydı.
Bu dönem fırını tepe sıcaklıktan sonra hemen kapatmak yerine 1050 °C civarında bir saat bekletip öyle soğumaya bırakıyorum. Mat sırlarda yüzey daha kadifemsi çıktı; parlak sırlarda ise küçük, iğne gibi kristaller oluştu.
Kapağı erken açmanın bedeli iki çatlak fincan oldu. Sabırsızlık seramikte her zaman faturayla geliyor.
Altı uçlu setin çoğunu hiç kullanmadığımı fark ettim. İnce bir V ve geniş bir U ucu işlerin neredeyse tamamını görüyor. Linolü oymadan önce biraz ısıtmak, özellikle kışın, çizgileri çok daha temiz yapıyor.
Komşunun soba külünü yıkayıp eleyerek basit bir kül sırı denedim: yarı kül, yarı feldspat. Akışkan ve tahmin edilemez; kenarlarda yeşile, diplerde kahveye dönüyor. Bir sonraki partide biraz kaolin ekleyip akmayı azaltacağım.